Czy Kangal to pies dla mnie?

Czy Kangal jest dla mnie odpowiednim psem towarzyszącym?

Kangal jest dużym, pięknym i imponującym psem. Ma on mnóstwo znakomitych cech, ale jest kilka rzeczy, o których należy wiedzieć, zanim sprowadzisz jednego z tych wspaniałych psów do domu.

Po osiągnięciu dojrzałości Kangal będzie bardzo dużym psem. Są one zwykle dużo większe, niż np. owczarki niemieckie. Należy zatem rozważyć, czy poradzisz sobie z tak silnym i potężnym psem. Czy masz w domu wystarczająco dużo miejsca? Czy masz czas i odpowiednie zaangażowanie na jego wychowanie i szkolenie? Czy masz cierpliwość, by poradzić sobie z dużym psem, który w dodatku jest sprytniejszy od małego dziecka, a często mądrzejszy od niejednego dorosłego? Czy będziesz go trzymać pewnie i bezpiecznie?

Szczeniaki Kangale szybko stają się pokaźnych rozmiarów. Często przechodzą fazę przekory i upartości. Oraz żucia. Są także żywiołowe. Czy potrafisz poradzić sobie z energicznym szczeniakiem, który waży 40-50 kg i ciągle rośnie? Czy masz inne psy lub zwierzęta? Ważne, by zaakceptowały one nowego członka stada i żebyś odpowiednio go do niego wprowadził.

Przedstawiciele tej rasy stale potrzebują jakiegoś zajęcia, bądź też ludzi i aktywności, które zapobiegną nudzie. Chociaż w pełni dojrzały Kangal jest w miarę spokojny, ale znudzony Kangal, to często Kangal-niszczyciel. Mamy zdjęcia, żeby to udowodnić. A Ty zapewne i tak potrzebujesz nowej kanapy, prawda?

Kangal jest psem pilnującym dobytku i inwentarza. Kangale będą odstraszać, a nawet zabijać drapieżniki lub zwierzęta, które uznają za drapieżniki. Nie można po nich oczekiwać, że spokojnie przywitają nieproszonych gości na Twojej posesji. Kangale są delikatne i godne zaufania w stosunku do znajomych ludzi i zwierząt, zaś w przypadku ich zagrożenia, stają się niezwykle obronne. Nie możesz ufać tej rasie i prowadzać Kangala bez smyczy, chyba, że mieszkasz w odludnym miejscu i przeprowadziłeś intensywne szkolenie, aby Twój pies nie zniknął w pogoni za jeleniem lub bezpańskim psem. Będziesz potrzebował solidnego ogrodzenia, znacznie wyższego i mocniejszego, niż myślisz. Niektóre psy potrafią pokonać ogrodzenie o wysokości 1,8 m. Dobre ogrodzenie przy tej rasie nie jest opcją, lecz koniecznością.

Kangale często lubią kopać - nory, tunele, doły. Być może nie zechcesz udostępnić swojemu Kangalowi całego podwórka.

Kangale szczekają. Przeważnie nocą, gdy słyszą zwierzęta [dosł: kojoty] lub inne zagrożenie. To jeden ze sposobów ich pracy. Twoi sąsiedzi mogą tego nie docenić.

Kangale gubią sierść dwa razy w roku. Niektórzy z nas myślą o jej przędzeniu.

Kangale jedzą. Prawdopodobnie nie tyle ile sądzisz, kiedy są w pełni dojrzałe, ale potrzebują karmy dobrej jakości i kości do gryzienia, zwłaszcza, gdy rosną.

Kangale wymagają regularnej opieki medycznej, jej koszty są wyższe, a preparaty zużywane w większych ilościach, zwłaszcza w przypadku choroby [dosł.: robaczycy serca, groźna i dość powszechna choroba psów w USA], czy środków przeciwko pasożytom.

I najważniejsze: Kangale wymagają socjalizacji, by stać się dobrymi członkami jakiegokolwiek środowiska. Są niezależnymi myślicielami. Nie widzą specjalnego sensu w powtarzaniu dla ciebie sztuczek i prawdopodobnie wcale nie będą ich wykonywać, jeśli w pobliżu będzie coś odrobinę ciekawszego.

Czy Kangal jest dla mnie odpowiednim psem stróżującym?

TAK! W tym względzie przewyższają inne rasy. Oczywiście nadal mają zastosowanie te same wymagania w kwestii ogrodzenia, socjalizacji, żywienia, opieki weterynaryjnej itp. Kangale były w Turcji psami pasterskimi, rzadko zostawiały pasące się stado bez opieki, ale zwykle z pasterzem. Nie są automatami do pilnowania mienia typu "zaprogramuj i zapomnij". Potrzebują socjalizacji i treningu.

Artykuł przetłumaczony z portalu The Kangal Dog Club of America